Granice spójności narracji. Proza Leopolda Buczkowskiego - Maria Indyk - książka wyd. 1987

Opis

Granice spójności narracji w prozie Leopolda Buczkowskiego – w tym kontekście odniesienie do powieści „Indyk” Marii Indyk, to temat związany z charakterystyczną dla Buczkowskiego stylistyką, która balansuje na granicy realizmu i absurdu, łącząc różne wątki i perspektywy, często burząc klasyczne zasady spójności narracyjnej.

Leopold Buczkowski, znany przede wszystkim z twórczości prozatorskiej, miał tendencję do eksperymentowania z formą narracji. Jego styl wyróżniał się rozmyciem granicy między światem wewnętrznym a zewnętrznym bohaterów, a także między rzeczywistością a snem, co miało swoje odbicie w konstrukcji narracyjnej. W przypadku powieści „Indyk” można zauważyć, że granice spójności narracji są rozmyte, co jest efektem jego unikalnej techniki literackiej.