Szczypiorski - Z Notatnika Stanu Wojennego_książka

Opis

UWAGA- JEŚLI W PARAMETRACH SĄ RÓZNICE DATY, STRON, WYDAWNICTWA ITP. PATRZ ZAWSZE NA OPIS oferty ON JEST NAJWAŻNIEJSZY.

OPISAutorAndrzej SzczypiorskiTytułZ notatnika stanu wojennegoRok wydania1989OPIS:WydawnictwoSAWWOd Autora [fragment]: niniejsza ksiązka składa się z notatek, które powstawały w okresie od 13 grudnia 1981 do końca stycznia 1983 roku. Notatki z więzienia w Baiałołece oraz ośrodka internowania w Jaworzu zapisywałem w szczególnych warunkach zewnętrznych oraz w ciężkim stanie ducha. Później sytuacja zmieniła się; moja egzystencja – przynajmniej pozornie – wróciła w dawne koleiny. Doszedłem jednak do wniosku, że jakiekolwiek zmiany dotyczące treści lub formy notatek pisanych między grudniem 81 a kwietniem 82 byłyby zabiegiem czysto literackim, sszkodliwym dla autentyzmu zapisu...

Po 1980 roku i nastaniu "Solidarności" Szczypiorski aktywnie uczestniczy w działalności, mającej na celu obronę praw pisarzy, krytykuje cenzurę. Wcześniejszy obrońca Jasienicy i Zawieyskiego bierze m. in. udział w pamiętnym Kongresie Kultury Polskiej, przerwanym przez wprowadzenie stanu wojennego. Tej nocy został internowany i m. in. z grupą innych pisarzy osadzony w Białołęce, a później w Jaworzu. Jako członek zarządu polskiego PEN - Clubu organizował na terenie obozu internowania wieczory literackie, czując się zobowiązany do kontynuowania działalności (wraz z nim internowani byli inni członkowie PEN, tacy jak W. Bartoszewski, czy W. Woroszylski). Wspominając ten okres nie demonizował jednak obozowej rzeczywistości i ogólnej sytuacji. "Myśmy tam mieli nieporównanie lepsze warunki, jeżeli chodzi o wyżywienie, aniżeli nasza ludność w tamtym czasie - mówił w wywiadzie - Czyli, tu nie przesadzajmy. Nie było znowu takich strasznych rzeczy. Natomiast zły był mój stan ducha. Miałem świadomość, że jestem ofiarą straszliwej przemocy".

Szczypiorskiego zwolniono z internowania, choć w tym właśnie czasie, jak wspomina, jedyny raz rozważał z żoną możliwość emigracji. W latach osiemdziesiątych wydał za granicą "Z notatnika stanu wojennego" (wyd. "Polonia", Londyn 1983) - książkę, zawierającą m. in. zapiski z czasu internowania. W 1987 roku, w podziemnym wydawnictwie "NOW-a" ukaże się ciąg dalszy p. t. : "Z notatnika stanu rzeczy".

Ilustracje-stron150Okładka, oprawaMiękkaStan i inne informacjeDb+Kilka słów o autorze:Andrzej SzczypiorskiAndrzej Szczypiorski (ur. 3 lutego 1924 w Warszawie; zm. 16 maja 2000 tamże), polski pisarz, który zdobył uznanie nie tylko dzięki swemu zaangażowaniu literackiemu, ale również politycznemu.

Dzieła Szczypiorskiego dają się wytłumaczyć jego drogą życiową: dorastał w rodzinie ukształtowanej przez mieszczańsko-naukowe otoczenie; jako 15-latek obserwował jak Niemcy zajęli jego ojczyznę. W tym czasie studiował na tajnym uniwersytecie, który był współorganizowany przez jego ojca Adama, socjalistycznego historyka i matematyka. W 1944 wziął udział w Powstaniu Warszawskim, został aresztowany i internowany w KZ Sachsenhausen.

Te, z wieloma cierpieniami związane, przeżycia przedstawiał w swych dziełach, przy czym kładł duży nacisk na swe rodzinne miasto – Warszawę. Warszawa lat przedwojennych ukazuje się jako piękna – również przez wpływy żydowskie ukształtowana – przeszłość, która zostaje zniszczona przez niemieckie siły okupacyjne. Ponieważ w tym czasie Bóg nie interweniował, wnioskował on, że zasadniczo Bóg jest nieobecny w historii. Szczypiorski wcześnie zaczął działać na rzecz niemiecko-polskiego pojednania, gdyż – będąc głęboko związanym z niemiecką literaturą – nie skazywał tylko Niemców, którzy dali mu się poznać jako ciemięzcy i mordercy. W 1995 otrzymał za starania o pojednanie między Niemcami i Polakami Federalny Krzyż Zasługi.

Po wojnie pracował najpierw jako dziennikarz, a w 1955 rozpoczął działalność literacką. Pod pseudonimem Maurice S. Andrews napisał kilka powieści kryminalnych.

Od 1977 publikował coraz częściej w gazetach opozycyjnych, co prowadziło do jego czasowego internowania po ogłoszeniu w grudniu 1981 stanu wojennego.

Po politycznych zmianach w Polsce w roku 1989 sprawował, jako reprezentant Unii Demokratycznej, do roku 1991 mandat senatora w Izbie Wyższej polskiego Parlamentu.

Aż do swojej śmierci w 2000 roku zajmował stanowisko w sprawie politycznego i moralnego rozwoju III. Rzeczypospolitej Polskiej.

Najbardziej znanym dziełem Andrzeja Szczypiorskiego jest wydana pod tytułem Początek (niem. Der Anfang) w 1986 roku powieść, której nie chciano opublikować w Polsce. Przedstawia w niej losy - ofiar i oprawców - w różnych epizodach, mających miejsce niezależnie od siebie w latach 1941-43. Przy tym nie umoralnia, ani nie przypisuje nikomu winy. Nie zapomina również o budowaniu mostów i wzięciu pod lupę zachowania tych protagonistów w przyszłości, w socjalistycznej Polsce. Jak żydowska bohaterka, która przeżyła wojnę, a sama stała się w 1968 ofiarą polskiej antysemicki