Dramat poetycki po 1956 roku - Krystyna Latawiec - książka wyd. 2007

Opis

„Dramat poetycki po 1956 roku” Krystyny Latawiec to praca literaturoznawcza poświęcona przemianom polskiego dramatu poetyckiego po przełomie polityczno-kulturowym 1956 roku. Autorka analizuje, jak odejście od doktryny socrealizmu umożliwiło twórcom powrót do metafory, symbolu i języka poetyckiego w dramacie oraz otworzyło przestrzeń dla refleksji filozoficznej, historycznej i egzystencjalnej. W książce omawiane są utwory najważniejszych dramaturgów tego okresu, m.in. Tadeusza Różewicza, Zbigniewa Herberta, Jerzego Szaniawskiego czy Sławomira Mrożka, ze szczególnym uwzględnieniem relacji między poezją a formą sceniczną. Latawiec ukazuje dramat poetycki jako gatunek reagujący na doświadczenie wojny, totalitaryzmu i kryzysu wartości, a jednocześnie poszukujący nowych środków wyrazu dla opisu kondycji współczesnego człowieka. Praca ma charakter syntetyczny i interpretacyjny, stanowiąc ważny punkt odniesienia dla badań nad powojenną dramaturgią polską.