Messerschmitt Me-262 A-1a with WGr.21

Opis

Messerschmitt Me 262 A-1a/WGr.21 Messerschmitt Me 262 A-1a/WGr.21 to wyjątkowa odmiana pierwszego operacyjnego myśliwca odrzutowego świata, wyposażona w wyrzutnie rakiet Werfer-Granate 21 przeznaczone do zwalczania ciężkich bombowców alianckich. Model został opracowany na bazie nagradzanego zestawu Arma Hobby Me 262 A-1a i zawiera dodatkowe elementy wykonane w technologii druku 3D, pozwalające odtworzyć jeden z najbardziej nietypowych wariantów bojowych tego samolotu. Zawartość zestawu model plastikowy Messerschmitt Me 262 A-1a w skali 1/72 wysokiej jakości kalkomanie do dwóch wariantów malowania maski do kabiny i kół elementy fototrawione drukowane w 3D wyrzutnie rakiet WGr.21 wraz z elementami montażowymi bezpłatny kod do pobrania pliku 3D do samodzielnego wydruku wnętrza kabiny szczegółowa instrukcja montażu z opisem malowań Malowania w zestawie Messerschmitt Me 262 A-1a, „Zielona 1” ze Stabsstaffel/JG 7, numer fabryczny nieznany, Luty 1945, Rechlin. Samolot nosi oznaczenia dowódcy Gruppe (Gruppenkomandeur), w owym okresie funkcję tą pełnił Maj. Gerhard Stamp. Messerschmitt Me 262 A-1a „Zielona 3”, Stabsstaffel/JG 7, numer fabryczny nieznany, Luty 1945, Rechlin. O samolocie Messerschmitt Me 262 był pierwszym na świecie seryjnie produkowanym myśliwcem odrzutowym użytym bojowo. Dzięki prędkości przekraczającej 850 km/h był praktycznie nieosiągalny dla większości alianckich myśliwców tłokowych. W końcowym okresie wojny stał się najnowocześniejszą bronią Luftwaffe w walce z aliancką ofensywą bombową. Jednostką najbardziej kojarzoną z bojowym użyciem Me 262 była Jagdgeschwader 7 „Nowotny” (JG 7) – pierwsze na świecie operacyjne skrzydło myśliwskie wyposażone w samoloty odrzutowe. Utworzone pod koniec 1944 roku, prowadziło działania przeciwko amerykańskim formacjom bombowców strategicznych atakującym cele na terenie Niemiec. Mimo ograniczeń wynikających z braków paliwa, problemów technicznych i przewagi liczebnej przeciwnika, piloci JG 7 odnieśli znaczną liczbę zwycięstw powietrznych. Jedną z prób zwiększenia skuteczności przechwytujących Me 262 było zastosowanie rakiet WGr.21 (Werfer-Granate 21). Broń ta została opracowana do rozbijania zwartych formacji ciężkich bombowców. Rakiety kalibru 21 cm wystrzeliwano z wyrzutni montowanych pod przednią częścią kadłuba. Ich zadaniem było wywołanie eksplozji wewnątrz lub w pobliżu szyku bombowców, zmuszając załogi do manewrów i ułatwiając późniejszy atak działkami pokładowymi. Choć wariant ten pojawił się bardzo późno i został użyty w ograniczonej liczbie egzemplarzy, należy do najbardziej charakterystycznych i chętnie sklejanych wersji słynnego odrzutowca Luftwaffe.