PRZECENIONE_Ohyda. Mała księga obrzydliwości - książka dla dzieci o zwierzętach 5+ Figueras & Beullier

Opis

Zwierzęta, robiąc różne obrzydliwe rzeczy, prowadzą po prostu normalne życie: jedzą, wydalają, porozumiewają się, walczą o przetrwanie... Dzięki tej książce odkryjecie ich najobrzydliwsze sekrety, a także dowiecie się, dlaczego muszą być aż tak ohydne! Niektóre zwierzęta zachowują się w sposób, który może wydawać nam się dziwaczny, a wręcz odrażający! Wszy na przekąskę, siusiu jako osobista wizytówka, plucie trującą flegmą, śpiwór z glutów, bombardowanie kupą, odstraszanie smrodem, perfumy z wymiocin, odchody dla ochłody czy smarki jako witaminy... Dzieci będą OHYDĄ zachwycone!  Odkryjecie też obrzydliwe przyzwyczajenie, którego codziennie staramy się oduczyć nasze dzieci, a które one uwielbiają, a de facto jest ono prozdrowotne i wzmacnia ich odporność! Na końcu książki znajdziecie też zbiór wiadomości o wydzielinach produkowanych przez człowieka oraz zabawny test do rozwiązania z przyjaciółmi lub z rodziną.   Recenzja z Instagrama Nietypowa Matka Polka: Czy Waszym dzieciom też na wzmiankę o jakichkolwiek obrzydliwościach, świecą się radośnie oczy? A może taplają się szczęśliwe w tych wszystkich slime-glutach, gdy Wam – delikatnie mówiąc – się cofa? My właśnie, od jakiegoś roku, przechodzimy fascynację wszystkim tym, co wzbudza powszechną odrazę. Im bardziej „fuj!”, tym bardziej „super!”. A teraz wyobraźcie sobie, jak moje dziecko zareagowało na nowość Wydawnictwa Babaryba, z gorylem z rozciągniętym – pardąsik – glutem od nosa do palca na okładce, o wdzięcznym tytule „Ohyda. Mała księga obrzydliwości”. Dziki szał radości, to mało powiedziane.     Recenzja z bloga Mali czytelnicy: Książka, którą dzieci pokochają. W końcu jest o tym, co obrzydliwe, a dzieci takie książki uwielbiają (często zupełnie odwrotnie niż dorośli). Okładka z gorylem wydłubującym sobie z nosa gluta, tytuł ze słowami ohyda i obrzydliwości jednych zachęcą, a innych odstraszą. Ci drudzy wiele stracą, i zabawy i ciekawych informacji.

Co w takim razie znajdziemy w środku? Pięknie ilustrowany leksykon wszystkiego co ohydne ? Bąki, bekanie, kupy, gluty, smarki, wymioty.. a to jeszcze nie koniec niespodzianek, które skrywa ta pozycja. Książka podzielona jest na konkretne działy, a każdy z nich zawiera masę ciekawych informacji.

Czy wiedzieliście, że źródło śliny u ślimaka znajduje się w nodze?

Kupa hipopotama zabezpiecza jego terytorium i odstrasza intruzów?

Ptaki nie lubią błota, ponieważ skleja i obciąża im pióra?

Pośród żyjących ssaków jedynie kangury nie mają wszy?

Konkurs na bekanie wygrywają owce, które co chwila wydają z siebie głośne beknięcia?

Muchy robią siusiu i kupę jednocześnie?

Pies może bardzo dużo wywąchać z pupy innego psa?

Jeśli nie, to o tym wszystkim (i wielu, wielu innych ohydnych faktach) przeczytacie w tej książce.

Oprócz mnóstwa ciekawych informacji w każdym rozdziale, czeka na Was także kupo-katalog, opis różnych bąków i śliny, zbiór wiadomości o wydzielinach produkowanych przez człowieka, a także zabawny test. I wiele więcej.  Recenzja z bloga MAMA CARLA: Każda strona przepełniona jest ciekawostkami z życia przeróżnych zwierząt, i to takimi, które uwielbiają kilkulatki! Podczas lektury co chwilę wołają “o fuuuu!”, ale nie chcą się oderwać od książki (a potem zaskakują babcie i dziadków historyjkami o zwierzęcych kupach, siuśkach i innych takich. Dlaczego dzieci kochają ohydę?

Anna Czernow Najlepsze książki dla dzieci i młodzieży. Dodatek do dwumiesięcznika „Książki. Magazyn do czytania” Nr 2/2019. Z okładki książki spogląda goryl wydłubujący sobie z nosa wstęgę wydzieliny potocznie zwanej glutem. Tak otwarcie wyeksponowana wstydliwa czynność zapowiada festiwal odstręczających zjawisk. Są to m.in.: kupy, puszczanie gazów, pryszcze, ślina i wymioty. Ujęty w formę informacyjnego leksykonu, pięknie ilustrowany tom reprezentuje popularny od kilku lat w literaturze dziecięcej nurt przez kontestatorów ochrzczony mianem „książek o kupie”. Nurt ów od początku zyskał aprobatę niedorosłych czytelników ( ). Z kolei u dorosłych dzieła tego typu nader często wywołują zgorszenie lub ataki moralnej paniki. „Książki o kupie” odsądza się od czci i wiary w grupach facebookowych, na forach internetowych, a nawet dyskusjach podczas konferencji poświęconych literaturze dziecięcej. Bronią ich nieliczni zazwyczaj entuzjaści. Dlaczego dzieci lubują się w ohydzie? Czemu chichoczą na widok ciągnących się glutów? ( ). Odpowiedzi na te pytania szukać należy na terytorium antropologii kultury. Zarówno radość z obrzydliwości, jak i niechęć do nich jest głęboko ludzka. Stanowi wręcz awers i rewers naszej rzeczywistości ( ). Można by spytać, co to ma wspólnego z literaturą dziecięcą. Bardzo dużo. Dziecięcość, na co zwracali uwagę filozofowie dzieciństwa z Januszem Korczakiem na czele, to stan marginalizowany,niemal równie niechętnie widziany na salonach dorosłości, co puszczanie bąków (smarkacze, gówniarze – czyż fizjologiczność określeń zarezerwowanych dla dzieci, nie jest symptomatyczna?). Istotą oficjalnej literatury dla najmłodszych jest pouc