Fałszywa pandemia. Krytyka naukowców i lekarzy. PCR. Tom 2
Opis
Ze wstępu dr. Mariusza BłochowiakaMinisterstwo Zdrowia codziennie straszy komunikatami dotyczącymi liczby osób rzekomo zakażonych SARS-CoV-2, bazując na badaniach wymazów z nosogardzieli metodą PCR, czyli łańcuchowej reakcji polimerazy (ang. polymerase chain reaction). Problem w tym, że tą metodą stosowaną na masową skalę w laboratoriach diagnostycznych w Polsce i na świecie nie da się w żadnym razie potwierdzić zakażenia koronawirusem:…za pomocą tego testu nie jesteśmy w stanie odróżnić, czy koronawirus dokonał jedynie kolonizacji błon śluzowych czy już zakażenia poprzez wniknięcie do komórek, w których uzyskał zdolność do namnażania się. Nie jesteśmy nawet w stanie powiedzieć, czy uzyskany pozytywny wynik związany jest z obecnością wirusa w naszym organizmie czy też są to jedynie nieaktywne jego cząstki. A zatem, odpowiadając na Pana pytanie związane z tym „krytycznym zagadnieniem”, czyli tym, „co testy PCR mogą powiedzieć na temat faktycznego zakażenia”, można udzielić odpowiedzi, która niejako nasuwa się sama: niczego takiego nie mogą powiedzieć” (prof. Roman Zieliński, genetyk, znawca metody PCR).
Test PCR nie jest nawet w stanie potwierdzić obecności całego wirusa w wymazie, a jedynie obecność (lub jej brak) fragmentu materiału genetycznego, który może, ale wcale nie musi, należeć do SARS-CoV-2:Powielony w wyniku reakcji RT-qPCR materiał genetyczny w ogóle nie musi należeć do koronawirusa. Pamiętajmy, że materiał biologiczny pobrany w wymazie z nosogardzieli jest zanieczyszczony innym materiałem genetycznym, innymi wirusami, bakteriami, ludzkim DNA. Użyte w tej reakcji startery mogą również namnożyć ten materiał genetyczny. Dzieje się tak dlatego, ponieważ sekwencje homologiczne do użytych w reakcji starterów znajdują się w tym „zanieczyszczonym” materiale genetycznym. Reasumując, wynik pozytywny świadczy jedynie o tym, że jakiś materiał genetyczny został namnożony w wyniku reakcji RT-PCR. Aby określić, jakie jest jego pochodzenie, należałoby zsekwencjonować produkt tej reakcji. Przytoczone wcześniej wyniki zaprezentowane przez panel CDC1 pokazują, że uzyskany wynik pozytywny w teście na obecność koronawirusa to w 65% wynik fałszywie pozytywny. Ten wynik świadczy o obecności w wymazie innego materiału genetycznego niż koronawirusa (prof. Roman Zieliński).
Warto dopowiedzieć, że podczas testów diagnostycznych nie stosuje się procedury sekwencjonowania DNA, czyli ustalania kolejności nukleotydów, co pozwoliłoby potwierdzić, z jakiego pochodzenia materiałem genetycznym mamy do czynienia. Niemożność potwierdzenia lub wykluczenia zakażenia SARS-CoV-2 przy zastosowaniu testów PCR potwierdziła także podczas posiedzenia niemieckiej komisji ds. koronawirusa prof. Ulrike Kämmerer, immunolog i wirusolog:…RNA tego wirusa znajduje się praktycznie na powierzchni wymazywanej [nosogardzieli], ale to nie znaczy, że wirus wniknął już do komórek. Nie jest to również tożsame z tym, że mamy do czynienia z obecnością nienaruszonego, żywego (to złe słowo, ponieważ wirusy właściwie nie są żywe), zdolnego do namnażania się wirusa. Nie można tego wykazać przy użyciu testu PCR.
Spis treści1. Wstęp………………………………………………………………………………… 112. O autorach………………………………………………………………………….213. Prof. Stefan Hockertz…………………………………………………………. 313.1 Ludzie umierają nie z powodu koronawirusa,ale z koronawirusem…………………………………………………………… 314. Dr med. Heiko Schöning……………………………………………………..394.1 Zrozumieć kryminalne zależności……………………………………395. Prof. med. Johan Giesecke…………………………………………………..785.1 Tsunami łagodnej choroby………………………………………………786. Dr Dan Erickson, dr Artin Massihi…………………………………….1036.1 Lekarze zmuszani do wpisywania COVID-19w kartach zgonów………………………………………………………………1037. Dr med. Wolfgang Wodarg………………………………………………… 1537.1 COVID-19 – sprawa dla detektywów z zakresu medycyny… 153Test PCR SARS-CoV-2: niespecyficzny, medyczniebezużyteczny, ale wywołujący strach………………………………..156Czy strach nie powinien minąć?………………………………………158Detektywi medyczni: rzut oka za zasłonę ………………………… 159Wirusolodzy ponownie wywołują strach…………………………..160Czy „druga fala” nadejdzie?……………………………………………. 162Wskazówka z Nowego Jorku…………………………………………… 162Nigeryjscy zmarli w Szwecji……………………………………………. 163Przerażające odkrycie…………………………………………………….. 165Zauważalne powtórzenia……………………………………………….. 167Zabójcza kombinacja……………………………………………………… 168Leczenie HCQ w przypadku niedoboru G6PDniebezpiecznym błędem w sztuce lekarskiej……………………… 170Cała naprzód w stronę katastrofy……………………………………. 1718. Prof. Ulrike Kämmerer, dr med. Wolfgang Wodarg…………….. 1738.1 Posiedzenie niemieckiej komisji ds. koronawirusa:testy PCR, odporność, druga fala………………………………………. 1739. Prof. Kornelia Polok, prof. Roman Zieliński………………………..2649.1 Testy PCR całkowicie niewiarygodne……………………………..2649.2 Niemożność potwierdzenia zakażenia koronawirusemprzez testy PCR…………………………………………………………………300Czysty materiał genetyczny jest warunkiem sine qua nonwiarygodności testów …………………………………………………….302Walidacja testów: testy do badań vs. testy diagnostyczne…..308Testy PCR a zakażenie koronawirusem……………………………. 318Optymalizacja reakcji PCR……………………………………………..328Odwrotna transkrypcja………………………………………………….. 332Co mogą wykryć startery specyficzne dla koronawirusa?….. 341Startery, czyli dlaczego tak mało jest wyników pozytywnych…. 350Sekwencjonowanie………………………………………………………….358Literatura dotycząca omawianych w wywiadzie zagadnieńzwiązanych ze stosowaniem testów PCR…………………………. 36110. Podziękowanie………………………………………………………………..365AUTORZY:Dr med. Dan William Erickson, lekarz specjalizujący się w medycynie ratunkowej, współwłaściciel siedmiu szpitali w USA.
Prof. med. Johan Giesecke, krajowy epidemiolog Szwecji w latach 1995–2005, lekarz i emerytowany profesor w Instytucie Karolinska w Sztokholmie, główny naukowiec w Europejskim Centrum Kontroli i Zapobiegania Chorób w latach 2005–2014. Od 2020 roku członek Strategicznego i Technicznego Komitetu doradczego do spraw zagrożeń chorobami zakaźnymi przy Światowej Organizacji Zdrowia (WHO). Doradca Agencji Zdrowia Publicznego Szwecji podczas tzw. epidemii koronawirusa. Autor pracy pt. Modern Infectious Disease Epidemiology.
Prof. dr Stefan Hockertz, naukowiec, immunolog i toksykolog, były dyrektor i profesor Instytutu Eksperymentalnej i Klinicznej Toksykologii na Uniwersytecie Medycznym w Hamburg-Eppendorf. Obecnie dyrektor generalny Tpiconsult GmbH, jednej z przodujących w Europie firm zajmującychsię doradztwem w dziedzinie toksykologii i technologii farmaceutycznej.
Prof. Ulrike Kämmerer, specjalizuje się w dziedzinie immunologii, wirusologii, biologii człowieka i komórki oraz w biologii reprodukcyjnej i nowotworów. Pracuje w klinice uniwersyteckiej w Würzburgu, w Niemczech.
Dr med. Artin Massihi, lekarz specjalizujący się w medycynie ratunkowej, współwłaściciel siedmiu szpitali w USA.
Prof. Kornelia Polok i prof. zw. dr hab. Roman Zieliński, genetycy i biolodzy ewolucyjni, którzy od kilkudziesięciu lat zajmują się zastosowaniami metod molekularnych w analizie i ewolucji genomów różnych grup organizmów, a także wykorzystaniem metod opartych o reakcję PCR w diagnostyce medycznej, genetyce populacyjnej oraz identyfikacji zagrożeń związanych z organizmami modyfikowanymi genetycznie. Mają bogate doświadczenie w identyfikowaniu materiałów za pomocą reakcji PCR na potrzeby policji, stacji hodowli roślin, parków narodowych oraz szpitali. Prof. R. Zieliński i prof. K. Polok w trakcie swojej wieloletniej kariery naukowej współpracowali z kilkoma uniwersytetami w Polsce oraz ośrodkami naukowymi na świecie, czego efektem było m.in. koordynowanie projektów w ramach 5 i 6 Programu Ramowego Unii Europejskiej oraz powołanie w 2012 roku inicjatywy e-Gene: Centre for Evolution, Genomics and Biomathematics, w ramach której, obok działalności naukowej ukierunkowanej na analizę genomów i wykorzystanie projektów sekwencjonowania genomów do poprawy jakości życia, prowadzą działalność edukacyjną i popularyzatorską.
Prof. Kornelia Polok w 1996 roku obroniła doktorat z biologii o specjalności genetyka na Uniwersytecie Śląskim. Od tego też roku współpracuje z prof. R. Zielińskim – najpierw w Katedrze Genetyki Uniwersytetu Szczecińskiego, następnie w latach 1998–2013 w Katedrze Genetyki UWM w Olsztynie, a ostatnio w ramach międzynarodowej inicjatywny e-Gene. W latach 2006–2008 rozpoczęła współpracę z Uniwersytetem w Hanowerze oraz w Southampton. W 2009 roku została profesorem na Uniwersytecie w Hanowerze.
W 2010 rozpoczęła realizację wspólnych projektów badawczych dotyczących analizy genomów roślinnych, odpowiedzi roślin na stres oraz identyfikacji patogenów metodami molekularnymi. Prof. K. Polok ma duże doświadczenie we współpracy międzynarodowej potwierdzone stażami naukowymi na: Uniwersytecie w Dundee (UK), Uniwersytecie w Hanowerze (Niemcy), Uniwersytecie w Wageningen (Holandia), FORTH i Uniwersytecie na Krecie (Grecja) oraz na Uniwersytecie w Lubljanie (Słowenia). Ponadto uczestniczyła w realizacji 10 międzynarodowych projektów, w tym jednego prowadzonego w ramach 6 Programu Ram